ละอ่อนนคร : ถิ่นเพศสาม เขตคามเกย์ ทะเลชาย วายเป็นหนึ่ง ที่ซึ่งเจี๊ยวหวาน ตำนานแห่งกระเทย

ว่างๆ ผมเลยเอาเวลามานั่งเขียนเรื่องใหม่ที่ตั้งใจจะเขียนมานานแล้ว แต่พอเขียนเสร็จเตรียมพับลิช คอมฯซังกะบ๊วยดันทรยศผมได้ลงคอ พาเอนทรีที่พึ่งพิมพ์เสร็จไปสวรรค์ซะอย่างงั้น(เห็นกันอยู่หลัดๆ โฮๆๆ)เลยต้องมานั่งบิ๊วอารมณ์เขียนใหม่อีกรอบเซ็งครับแต่สุดท้ายก็ต้องเขียนใหม่อยู่ดีซึ่งเรื่องที่ผมเขียนขึ้นนั่นก็คือ

นิ้วก้อย!!!

ชายหญิงหลายคนได้อ่านแล้วอาจเริ่มทำเสียงจิ๊จ๊ะและสงสัยขึ้นมาทันที นิ้วก้อยมันสำคัญอะไรขนาดนั้นเชียว ถึงขนาดต้องให้ความสำคัญกว่านิ้วอื่น?
อันที่จริงนิ้วก้อยเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับเพศที่ 3 (และ 4,5,6,7,8,9,10 อันได้แก่คิง ควีน โบท กระเทย กระเทียม(แปลงแล้ว)เสือไบ เสือโบท และอื่นๆอีกมากมาย) เพราะนิ้วก้อยนั้นเป็นสัญลักษณ์สากลของเกย์ทั่วโลกเลยก็ว่าได้ แทบจะเสนอหน้ากระดกขึ้นมาบอกว่า"กูเป็นเกย์"เป็นอวัยวะที่สำคัญสำหรับการดำรงชีวิตถึงขนาดที่ว่าถ้าเกย์คนใดขาดมันไปคงเหมือนขาดอวัยวะที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งไปด้วย...(คิดว่าจู๋หรอ?ไม่ใช่หรอก)

ซึ่งเหตุการณ์ครั้งแรกที่ทำให้ผมตระหนักถึงสิ่งนี้ เริ่มขึ้นที่ว่า.....

.....กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว(นิทานน้ำเน่า) หลังจากที่ผมพึ่งจะค้นพบตัวเอง และพึ่งยอมรับว่าตัวผมพิเศษได้ไม่นานนัก คือหลังจากที่ผมยอมรับในความเป็นเกย์ไม่นาน เพิ่งจะเป็นน้องเตยน้อยนั่นเอง(เป็นเกย์ฝึกหัดรุ่นประหยัด ใช้ความแรดแต่พอเพียง) ผมไปฉลองปีใหม่กับญาติๆที่บ้านยายอย่างครื้นเครง แล้วเรื่องก็เกิดขึ้นตอนที่กำลังจะดื่มน้ำในครัว ระหว่างนั้นแฟนของพี่สาวก็ชวนคุยไปด้วย ผมยกแก้วน้ำขึ้นดื่มขณะที่ตากำลังชำเลืองไปทางขวาเพื่อคุยกับแฟนพี่เค้าไปด้วย พอคุยแล้วก็มองกลับมาที่เบื้องหน้าตนเอง ตะลึง ทึ่ง หวีด เสียว สยอง กรี๊ดดด!!! นิ้วก้อยมันชี้โด่เด่ขึ้นมาทำมุม 90 องศากับแก้วน้ำโดยไม่ทันรู้ตัวเลย ผมตกใจเล็กๆเพราะไม่คิดว่านิ้วเราจะกระดกขึ้นมาเองผมรีบหุบนิ้วลงมาทันที ตาชำเลืองซ้ายขวาให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็น โล่งอกไป ในใจนั้นเต้นตึ๊กตั๊ก เฮ้ย!มันโด่ขึ้นมาได้ไงวะ มันไม่เคยโด่ขึ้นมาแบบนี้เลยนี่หว่า หรือว่า.....?

ใช่เลย เพราะผมเป็นเกย์นั่นเอง... มั่นใจว่าถูกแน่ๆ(ก้อกูเป็นจริงๆนี่) แต่ก็ยังไม่เข้าใจนักว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นมาก่อนเลย
การที่เรายอมรับในความเป็นตัวของเราเองทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นมาได้ขนาดนี้เชียวหรอ?

ใช่ครับ...

แล้วนิ้วก้อยที่เมื่อก่อนมีประโยชน์แค่ใช้เกี่ยวก้อยและแคะสารพัน คนที่พิการนิ้วก้อยด้วนแทบใช้ชีวิตประจำวันไม่ต่างจากคนปกติเลย นิ้วก้อยอันนั้นแหละกลับมีประโยชน์และความสำคัญอย่างมากในตอนนี้ เพราะหลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปไม่นาน ความเปลี่ยนแปลงที่สังเกตได้ก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ผมพบว่านิ้วก้อยของผมได้รับการติดตั้งระบบออโตไปในตัว คอยช่วยเหลืองานต่างๆ ไม่ว่าจะทำกิจวัตรอะไรมันก็จะเสือกเข้ามามีส่วนร่วมด้วยเสมอ แม้แต่ตอนกางหนังสือเพื่อลอกการบ้านเพื่อน(เอ๊ะ!อีนี่เลวอีกแล้ว) นิ้วก้อยก็จะแหกออกมา 45องศาช่วยยันหน้าตรงข้ามไว้ ทำให้อีกมือสามารถเขียนลอกคำตอบได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว หรือแม้แต่จะหยิบจับสิ่งใดนิ้วก้อยก็จะคอยช่วยป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ว่าเราเป็นใคร และในยามศึกหนักอาจใช้นิ้วก้อยจิกแรงๆบอกแฟนว่า "กูเจ็บ ซอยเบาๆหน่อย"ทำให้น้องละอ่อนหันมาไว้เล็บที่นิ้วก้อยข้างซ้ายกับเค้าบ้าง

นี่เองคงเป็นสาเหตุที่เกย์ถึงชอบไว้เล็บนิ้วนี้กัน เพราะมันช่างสะดวกสบาย จะล้วงแคะหรือแกะเกาหำของใครก็ทำได้อย่างคล่องแคล่วว่องไวแถมยังดูกิ๊บเก๋ไปในตัวอีกด้วยยามเมื่อมันกระดกแกว่งไกวอยู่ในสายลม จนทำให้นิ้วก้อยและเล็บบนนิ้วกลายเป็นของรักของหวงของน้องละอ่อนตั้งแต่นั้นมา

แต่แล้ว... เหตุการณ์ที่ไมคาดฝันก็เกิดขึ้น Oh no!! เล็บนิ้วก้อยที่แสนรักหักสะบั้นลงเกลือกกลิ้งแทบพื้นธรณีคลุกธุลีน่าอนาถอันเป็นผลจากการเล่นวอลเล่บอลอย่างดุเดือดกับเพื่อนๆในยิม เล่นไปไม่รู้ตัวหรอกจนกระทั่งกลับไปนั่งพักถึงรู้สึกโล่งๆตรงปลายนิ้ว ลมพัดหวิวๆชวนให้สงสัยว่าเล็บกูไปไหน?มองไปไม่เห็นเล็บอันเรียวยาวสวยแล้วไปโดยไม่บอกกล่าว เล็บที่แสนจะซื่อสัตย์และเข้มแข็งต้องสละชีพเพื่อเกย์โง่ๆที่หลงไปเล่นวอลเล่กับชะนีและหนุ่มหล่อๆจนถูกปองร้าย

(สงบนิ่งหนึ่งนาทีเพื่อไว้อาลัย)

สุดท้ายอยากบอกให้ทุกคนรู้ไว้ว่า แม้เล็บก็ยังมีความสำคัญได้สำหรับพวกเรา การได้รับการยอมรับยิ่งมีความสำคัญมาก อยากให้หลายๆคนเข้าใจ อย่ามามัวต่อต้านกับคนทั้งคนที่เพียงมีรสนิยมแปลกๆเท่านั้น(ชอบกล้วย) อย่าทำเหมือนมันเป็นสิ่งผิดปกติและเราไม่ใช่สมาชิกของสังคมที่สมควรถูกยอมรับเลยครับ พูดง่ายๆตามประสาคนบ้านๆว่า "ยอมรับกูสักที"

By น้องละอ่อน

ปล. ผมไว้เล็บใหม่แล้ว จึงกลับมายาวสลวยสวยเหมือนเดิมอีกครั้ง