ละอ่อนนคร : ถิ่นเพศสาม เขตคามเกย์ ทะเลชาย วายเป็นหนึ่ง ที่ซึ่งเจี๊ยวหวาน ตำนานแห่งกระเทย

เต้นรำทำครัว - เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์

อยากจะชวนมาเต้นรำทำครัว... อยากจะชวนมาเข้าครัวด้วยกัน... อยากจะชวนมาเต้นรำซักครั้ง อยากจะชวนมาเต้นรำทำครัว.....

อะจึ๋ย!
กราบสวัสดีคุณผู้อ่านทุกท่านครับ

วันนี้น้องละอ่อนได้ซอสหอยนางรมเจมาล่ะ จึงรีบเห่อมานั่งร้องเพลงเต้นรำทำครัวของพี่เบิร์ด ซอสนี้จากเยาวราชเชียว (คุณอาข้างบ้านกรุณาซื้อมาให้)

วันนี้จึงรีบมาทำผัดผัก ลองชิมทันที เพราะช่วงนี้หลายคนอาจรู้ น้องละอ่อนต้องกินมังสวิรัตเป็นเวลาถึง 3 เดือนเชียวละคุณเอ๋ย!!! ด้วยเหตุที่ว่าทะลึ่งตึงตังไปบนเข้าไว้แล้วดันได้ขึ้นมา เป็นเหตุให้ต้องกินเจด้วยประการฉะนี้

แล้วไอ้ที่ย่ำแย่ก็คือแถวบ้านน้องละอ่อนไม่มีร้านอาหารเจเลยน่ะสิ! จึงทำให้ผมต้องรับบทพ่อครัวจำเป็น ทำกับข้าวยัดประทังชีวิตกันตายไปวันๆ ทั้งๆที่สกิลในการทำอาหารแทบจะติดลบแต่ก็ถูไถอาศัยสูตรอาหารข้างห่อกล้วยทอดทำอาหารเลิศรส ที่พี่ๆชมว่าอร่อย(แปลแล้วคือกินได้ แต่มันอาจโกหกเราก็ได้ใครจะรู้)
ซึ่งเมนูหากินของผมก็คือข้าวผัดกระเทียม และพึ่งลองทำข้าวต้มกินดูไม่นานนัก ซึ่งสองเมนูนี้ก็เริ่มเพิ่มความเบื่อหน่ายให้แก่การกินจนเริ่มพาลไม่ทำกับข้าวแดก ประกอบกับคุณอาได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นจึงหาซอสหอยนางรมเจมาให้ ใครที่งงว่าซอสหายนางรมมันเจได้ไง? ก้อทำมาจากเห็ดหอมไงครับ รสชาติอาจสู้ซอสจริงไม่ได้ แต่ปลอดเนื้อผู้ชาย เอ๊ย!เนื้อสัตว์อย่างแน่นอน

มาเริ่มเข้าครัวเลยดีกว่า...
อ๊ะๆอย่าเพิ่งรีบหนีหายเพราะคิดว่าจะมีสูตรอาหารตามมาเป็นแถว น้องละอ่อนไม่ได้กระแดะมาแจกสูตรซึ่งมีอยู่ทั่วบ้านทั่วเมืองหรอก แต่จะมาเล่าถึงครั้งแรกของผม(ที่ทำผัดผักไม่ใช่เปิดซิงใครอยากอ่านเรื่องเปิดซิงเชิญที่เอนทรีเก่า)ให้ฟัง

เริ่มด้วยเตรียมผักละครับ มีแครอท แอสพารากัส ข้าวโพดอ่อนแล้วก็ถั่วลันเตา ที่มีเก็บไว้ในตู้เย็นข้ามศัตวรรศมาเตรียม แล้วก็แอบใส่ผักเหลียงลงไปด้วย

(เป็นผักชนิดหนึ่งในดิวิชันนีโทไฟตา คลาสนีตัม ในไทยพบสองชนิด คือ มะเมื่อยและผักเหลียงซึ่งนิยมนำยอดอ่อนมาต้มหรือผัดกับไข่เจียว ครับ กลับไปทางสถานีหลักครับ)

แต่พอทำออกมาแล้ว ผมก็พบว่าหน้าตามันไม่น่าอภิรมณ์เท่าไหร่ เพราะผักดูสลดไปนิดโดยเฉพาะผักเหลียงที่ต้องรีบใส่รีบตัก มันจึงดูกระปลกกระเปลี้ยราวกับโดนข่มขืนกระทำชำเรารวมทั้งไม่แน่ใจว่าเค็มไปมั๊ยด้วย เพราะซอสหอยนางรมอันนี้ได้รับคำแนะนำมาว่าให้ละลายน้ำเจือจาง(แต่ดันลืม ใส่ซะเต็มอัตรา)จึงออกมาเค็มยิ่งกว่ากล้วยโรยเกลือ แต่ก็ออกมาพอใจสำหรับการทำครั้งแรกนะครับ(อร่อยกว่ากินผู้ชายบางคนอีก) เสียดายที่ว่าไม่มีกล้อง(กำลังเข้าอู่ซ่อมถาวร) จึงไม่สามารถถ่ายภาพอันสวยงามของอาหารมื้อสุดท้ายออกมาได้

จินตนาการละกันว่าผักเหี่ยวๆ ลอยอยู่ในซอสข้นคลั่กจนเกือบดำ และมีสีสันไม่น่าทาน

หึๆๆ ว่างๆจะมาเล่าอาหารเมนูใหม่ๆมาให้ฟังเรื่อยๆ ตอนนี้ผมกำลังรอพี่ชายให้กลับบ้านมาลองชิมดู จะอร่อยหรืออ้วกแตกอ้วกแตนคงได้รู้กัน

...ภาวนาให้ผมด้วยนะ...

By น้องละอ่อน