ละอ่อนนคร : ถิ่นเพศสาม เขตคามเกย์ ทะเลชาย วายเป็นหนึ่ง ที่ซึ่งเจี๊ยวหวาน ตำนานแห่งกระเทย

สวัสดีค่ะ

กรี๊ดดดดดดดด!!! ขอกรี๊ดดังๆซักทีค่ะ อีละอ่อนคนนี้มันเก็บกดไว้นานมากๆ วันๆไม่ได้ยุ่งมั่วกับผู้ชายซักเท่าไหร่ ระยะนี้มีแต่การบ้านการเรือนให้ต้องทำ ยุ่งไม่เว้นตลอดศก โดยมิได้มีเรื่องกุ๊กกิ๊ก นุ๊งนิ๊งกับใครเลย(อันนี้ไม่นับโฟนกะหนุ่มหล่อ) อารมณ์สุนทรีย์ในการแสดง(ออก)ก็ไม่มีค่ะ ไปใหนก็จะต้องแอ๊บตลอดไม่ค่อยอยากโปรโมทหนังหน้าเกย์ซักเท่าไหร่ งานที่มีอยู่ก็ยุ่งพอแล้วแรงแรดมันตกค่ะวันนี้เลยต้องเข้ามาถ่ายทุกข์ซะบ้างเดี๋ยวมันจะเก็บกดเกินไปจนใจแตก(ขี้แตก)เจ้าค่ะ

ตั้งแต่ที่อีละอ่อนคนนี้เขียนบล๊อคเรื่อยมาก็เขียนเรื่องหลากหลายมาตลอด ซึ่งถ้าใครอ่านทุกอันและสังเกตดีๆจะเห็นว่าหลายเอนทรี น้องละอ่อนจะใช้ภาษาเกย์แอ๊บแมนอย่างไพเราะเพราะพริ้ง แต่บางเอนทรีก็กลับใช้สำนวนเปรี๊ยวจี๊ดที่ชวนแสบหูรูดรูตูดยิ่งนัก ก็จิตใจของเกย์มันไม่แน่นอนนี่คะแกว่งไปแกว่งมาตลอดเพราะฮอร์โมนมันพลุ่งพล่าน ยิ่งเป็นเกย์วัยละอ่อนผู้ชายยังเลียตูดถึงอยู่เลย มันก็ต้องไม่ช่ำชองในการรับมือกับวันมามากจิงมั๊ยคะ?วันไหนเกย์ฮอร์โมนมันหลั่งน้อยก็ไม่ค่อยอยากแสดงสปิริตซักเท่าไหร่ แต่วันไหนที่ท่อแตกระดับฮอร์โมนพลุ่งปรี๊ดสูงกว่าสเกลก็ถึงจะปล่อยตัวปล่อยใจระเบิดแรงแรดให้เปลวเพลิงอันร้อนแรงได้แผดเผาผู้คนที่ผ่านไปมาให้ผิวหน้าได้พลอยดำเกรียมกันบ้างเป็นบางคราว

เพราะฉะนั้นโปรดกรุณาเข้าใจในตัวน้องละอ่อนบ้างนะคะว่าบางครั้ง อารมณ์มันไม่พาให้ชวนแหลแปดหลอด ก็จะขอเป็นเพียงแค่ผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่ง ดั่งที่ว่า"แค่ชายผู้รักเกย์" แต่ถ้าอารมณ์มันมาล่ะก็ค่อยว่ากันค่ะ จะส่องประกายเจิดจ้าให้เห็นแต่ไกลตั้งแต่หน้าล็อคอินยันท้ายบล๊อคเลย

By อีละอ่อน

ปล.ปรับเปลี่ยนซะมั่วตั๊วค่ะ ไม่รู้กูจะแปลงร่างเป็นอะไรดี ใครที่ได้อ่านเอนทรีก่อนแก้ ขอให้นึกซะว่ามันไม่มีจริงนะคะ เห็นใจเกย์ผู้สับสนครับ เอ๊ย!ค่ะ