ละอ่อนนคร : ถิ่นเพศสาม เขตคามเกย์ ทะเลชาย วายเป็นหนึ่ง ที่ซึ่งเจี๊ยวหวาน ตำนานแห่งกระเทย

ภาพของปายที่นอนหลับสนิท ดวงหน้าอ่อนเยาว์นั้นหลับใหลด้วยท่าทีอ่อนระโหยซบอยู่กับหมอนกลางแสงไฟสีส้มอ่อนๆ เปิดเผยให้เห็นว่าคนถ่ายเอื้อมมือไปเช็ดคราบน้ำตาบนแก้มซีดเซียวนั่นและลูบเสยเส้นผมปรกหน้าด้วยความทะนุถนอม ในความเงียบค่อยมีเสียงร้องเพลงกระท่อนกระแท่นเบาๆ...
.............
.............
ไม่ขออะไรมากมาย แค่ได้รักเธอ
แค่มีช่วงเวลาหนึ่ง ที่สมบูรณ์เพราะมีเธอ
ชีวิตของฉัน ก็คุ้มกว่าคนมากมาย...
อยู่ๆ ภาพก็ตัดวูบไหวเหมือนมีการปรับมุมกล่องกะทันหัน ภาพซึ่งกลับมาชัดอีกครั้ง กลายเป็นภาพเจ้าของเสียงเพลงเมื่อครู่ พี่มาร์คที่คงจับกล้องมือถือถ่ายภาพด้วยตัวเอง ยิ้มเขิน กระแอม
"เพิ่งเคยถ่ายตัวเอง รู้สึกแปลกๆ แฮะ อืม พี่ไม่รู้หรอกนะว่าปายจะได้ดูเจ้านี่เมื่อไหร่ พี่มีเรื่องที่อยากบอกปายเยอะแยะแต่ไม่กล้าพูดให้ฟังต่อหน้า เวลาอยู่ต่อหน้าเราพี่คิดอะไรไม่ออก อยากจะพูดเท่ๆ ก็กลัวเราจะขำเอา กลัวว่าเราจะโกรธ กลัวเราจะผิดหวังถ้ารู้ว่า พี่ไม่ได้เลิศเลออย่างที่ใครๆ เข้าใจ... กลัวโน่นกลัวนี่ไปสารพัดจนอดแปลกใจไม่ได้จริงๆ ว่าเรามาถึงขั้นนี้กันได้ยังไง มันอาจเริ่มตั้งแต่วันที่ปายมาขอร้องพี่ให้ช่วยเพชร หรืออาจเป็นตอนพี่เห็นเรานั่งถ่ายรูปครั้งแรก หรือ.. อาจเป็นตั้งแต่ตอนเราสองคนต่างใช้ชีวิตอยู่กันคนละมุมเมืองในโลกใบใหญ่ๆ ใบนี้ก็ได้กระมัง เรามาเจอกันได้ยังไง พี่หาเราเจอได้ยังไง"
เสียงพูดจากลำโพงไม่แตกซ่านเนื่องจากคุณภาพชั้นเลิศของเทคโนโลยีดังต่อเนื่อง "สิ่งที่พี่ต้องการบอกคืออตีดของพวกเราอาจขนานกันมาตลอดก็จริง แต่อย่างน้อยสำหรับอนาคตของพี่จะมีปายอยู่ในนั้น... ไม่ว่าปายจะคิดยังไงหรือต่อให้วันพรุ่งนี้จะเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหน แต่พี่แค่อยากให้รับรู้เอาไว้ว่า... พี่รักปายครับ รักมาก และจะรักตลอดไป..."