ละอ่อนนคร : ถิ่นเพศสาม เขตคามเกย์ ทะเลชาย วายเป็นหนึ่ง ที่ซึ่งเจี๊ยวหวาน ตำนานแห่งกระเทย

ผมตั้งใจไว้ว่าจะลงเอนทรีนี้ในวันแรกที่ผมได้สัมผัสกับอากาศเย็นๆในหน้าหนาวที่จะมาถึง
แล้วผมก็คงจะได้ทำตามความตั้งใจที่หมายไว้ซักที ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังรับรู้ถึง"เธอ"ได้ไม่เต็มที่ก็ตาม

ยามเหมันต์พลันลมหนาวถึงคราวพัด
ลมเซซัดบาดผิวกายดั่งมีดเฉือน
ได้เวลาซึ่งความหนาวจะมาเยือน
เป็นเครื่องเตือนให้เหว่ใจไร้คนเคียง

...กลอนบทนี้คงจะยาวมากกว่านี้ ถ้าผมยังแต่งต่อไปอีก แต่เอาเป็นว่าหาอารมณ์แต่งไม่ได้ละกัน

ถึงคราวที่ฤดูหนาวมาเยือนอีกครั้งหนึ่่งแล้วนะครับ แม้ว่าทุกปีเธอจะมาหาผมเสมอ แต่ก็ไม่มีปีใดที่ผมเบื่อจะเจอเธอเลยซักปี...

เพราะผมชอบฤดูหนาวที่สุดในสามฤดูของแถบร้อนชื้นนี้ ด้วยเหตุผลอะไรซักอย่างที่เกี่ยวข้องกับความเหงาทำให้ทุกครั้งที่ลมเย็นพัดผ่านตัวผม ดูเหมือนลมหนาวที่พัดมาจะทิ้งอะไรเอาไว้พร้อมกับพาอีกสิ่งกลับไปเสมอ มันคงเป็น"ความเหงา"กับ"ความอุ่น"ละมั้งที่ย้ายที่ แต่แปลกตรงลมหนาวที่ว่าพาความเหงาไปแล้วพาไออุ่นกลับมาแทน คนคงว่าผมบ้าที่ว่าลมหนาวมันอุ่น อันทีี่จริงมัันคงไม่ใชความอุ่นที่ประสาทสัมผัสทั่วไปจะรับรู้ได้ หรอก เพราะมันเป็นความอุ่นที "ซ่อนเอาไว้" อยู่ภายในลมหนาวครับ...

เวลาที่ความหนาวพัดมาทุกคนนึกถึงอะไรครับ คงไม่ใช่สิ่งเดียว อาจเป็นหลายๆสิ่งที่ทำให้รู้สึกเหงาและอ้างว้าง ส่วนตัว ผมนึกถึง...

• เสื้อกันหนาวหลากสี ที่ทุกคนจะใส่มาอวดโฉมกัน นี่เป็นเพียงช่วงเดียวของปีที่นักเรียนทุกคนจะได้รับอนุญาตให้ใส่เสื้อผ้าที่ไม่ใช่เครื่องแบบนักเรียนมาได้ และที่สำคัญไม่ซ้ำกันด้วย เพลินดีนะครับถ้าลองหาเวลาว่างนั่งเฉยๆซักแปปแล้วมองดูผู้คนที่เดินผ่านไปมาในชุดหลากสี สวยไม่แพ้ปลาแหวกว่ายในตู้กระจกเลย เสื้อกันหนาวเป็นของที่มีประโยชน์ช่วงนี้ ใส่กันหนาวและตามแฟชันได้โดยไมผิดกฎระเบียบโรงเรียน เอามาผูกเอวก็เก๋อีกแบบ บางครั้งผมก็นึกถึงช่วงเวลาที่เคยได้อยู่กับพ่อแม่ในบ้านพักหลังเก่าที่อบอุ่น เวลาเช้าๆที่ตื่นขึ้นมาเห็นพ่อใส่เจ็กเก็ทกันหนาว มันมีความสุขที่บอกไม่ถูกเวลานึกถึงภาพนี้

• บรรยากาศหนาวๆ ทีี่มีหลากหลายรูปแบบหลายอารมณ์ เวลาหนาวๆอย่างนี้การนั่งมองผู้คนทำกิจวัตรต่างๆทำให้รู้สึกอุ่นดี เวลาอยู่โรงเรียนผมชอบที่จะนั่งมองแต่ละคนทำอะไรต่างๆนานา และหน้าหนาวคือเวลาที่จะมีอิริยาบทหลากหลายที่สุดเลย ไม่รู้สิครับ มันบรรยายไม่ถูก แต่ผมชอบที่จะสังเกตมองดูคนในช่วงนี้มากๆ (โรคจิตชอบถ้ำมอง) บรรยากาศในหน้าหนาวจะมีหลายรูปแบบ ทั้งในเมือง ในชนบท ป่าเขา บริเวณคนเยอะๆ บริเวณสวนสาธารณะ ทุกๆที่จะมีบรรยากาศเปลี่ยนไปเมื่อถึงหน้าหนาว จึงเป็นภาพที่เห็นได้ไม่บ่อยทั้งปี และหาดูได้ไม่เบื่อ ที่ๆเดิมที่เคยเห็นจะเปลี่ยนไปจากเดิม ยิ่งในต่างประเทศที่มีหิมะตก คงไ่ม่ห่างไกลคำว่าการแปลงโฉมครั้งยิ่งใหญ่นัก
• ความเหงา รู้ๆกันอยู่ว่าใครๆต่างยกย่องให้เหมันต์คือฤดูที่ทำให้คนรู้สึกเหงาได้ง่ายที่สุดและมากที่สุด คงเป็นเพราะความหนาวที่กระตุ้นอารมณ์ส่วนนี้ให้รุนแรงยิ่งขึ้น คนที่ไม่มีใครเลยจะเป็นคนที่หนาวและเหงาได้มากที่สุดเพราะมองดูรอบตัวทุกคนต่างมีคู่ทั้งนั้น คู่รักหนุ่มสาวที่เดินกุมมือกัน พ่อแม่ลูกที่พร้อมหน้าพร้อมตาดูน่าอบอุ่น คู่แต่งงานที่ดูอบอุ่นแนบแน่นจู๋จี๋ดี๋ด๋าอยู่ท่ามกลางความหนาว กลุ่มคนที่เกาะกลุ่มกันต้านความหนาวด้วยเพราะมีอะไรเหมือนกันเลยเข้ากันได้ ส่วนคนที่ยืนคนเดียวอยู่โดดเดี่ยวนี่คงเหงาสุดแสนน่าสงสาร(ผมเองT_T) เพราะว่าในความหนาวรอบๆตัวนั้น หาความอบอุ่นจากใครไม่ได้เลย

• กาแฟร้อนๆซักแก้ว แหมมันช่างได้้อารมณ์จริงๆนะครับเวลาหน้าหนาวคนก็มักจะดื่มอะไรอุ่นๆแก้หนาวกัน บางคนพอเข้าหน้าหนาวก็ถือโอกาสกินข้าวเช้าแบบเร่งด่วนซะเลย กาแฟแก้วนึงกับปาท่องโก๋และโจ๊กหมูชามเดียว ขาดสารอาหารกันตายเลย แต่ดื่มอะไรอุ่นๆในหน้าหนาวนี่มันช่างมีความสุขจริงๆ แม้ว่าฤดูอื่นก็ดื่มกาแฟได้แต่ไม่มีอะไรเทียบเท่ากาแฟอุ่นๆในหน้าหนาวได้้หรอก กาแฟลาเต้อุ่นๆฟอง(นม)ฟอด หรือโอวัลตินสีน้ำตาลละมุนชวนดื่มแก้หนาว กินพร้อมขนมปัง สโคน ปาท่องโก๋ คุกกี้ หรือเค้ก ~เฮ้อ~ คิดแล้วหิว (นึกถึงพี่เช้าขึ้นมาทันที)

• หิมะ ถึงประเทศไทยจะไม่มีหิมะตก(ในตอนนี้ แต่อนาคตอาจไม่แน่) แต่เวลาหน้าหนาวทีไรก็ต้องนึกถึงหิมะทุกทีแหละ ปุยเย็นๆนุ่มๆที่ค่อยๆลอยละลิ่วตกลงมาสู่พื้นนี่ช่างมีเอกลักษณ์ที่กระตุ้นอารมณให้รู้สึกถึงหน้าหนาวจริงๆ ทุกสิ่งทุกอย่างจะขาวโพลนจนมองไปทางไหนก็ดูแสบตากับแสงสะท้อนจ้า นอกจากนั้นยังมีสโนว์แมน และเกมปาหิมะที่ทำให้ยิ่งอยากให้หิมะในไทยตกเสียจริงๆ (พูดถึงตรงนี้ก็อิจฉาพี่พลอยซะอีก) ต้นไม้ที่เหลือแต่กิ่งก้านสีดำไร้ใบยืนต้นทะมึนแบกหิมะไว้ตามกิ่งก็เป็นภาพที่ให้อารมณ์เหงาได้อีกเหมือนกัน เวลานี้ทะเลสาบจะกลายเป็นน้ำแข็งให้เดินเล่นได้แล้วครับ โรแมนติกน่าดูถ้าเดินจับมือกับแฟนเดินข้ามทะเลสาบ
  เพิ่มเติม : ค้นไปค้นมาปรากฏว่าประเทศไทยเคยมีหิมะตกแฮะ ลองตามไปอ่านนะครับ เครดิตโดย Nancy [-->Click!<--]

• คริสมาสต์! ผมเป็นคนอนุรักษ์ไทยครับ แต่ก็อดนึกสนุกไม่ได้เวลาใกล้คริสมาสต์เข้ามา เวลานี้ผู้คนอีกฟากหนึ่งของโลกกำลังเตรียมฉลองให้กับเทศกาลคริสมาสต์ที่ดูจะมีมนต์ัขลังอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว ด้วยจิตวิญญาณของคริสมาสต์และซานต้าที่ทำให้เทศกาลนี้สีแดงและเขียวบูมมาก ทำเอาหายหนาวเลยทีเดียวเวลาเห็นของขวัญคริสมาสต์กัน ที่โรงเรียนของผมก็มีการจัดเทศกาลคริสมาสต์ช่วงเช้าด้วยเหมือนกันครับ ในต่างประเทศร้านรวงต่างๆก็จะพากันลดราคากันสุดฤทธิ์สุดเดช และมีเสียงเพลงจิงเกิลเบลดังกังวาลไปทั่ว คิดแล้วอยากแต่งบ้านรับคริสมาสต์ซะด้วยซ้ำ

• ยามเช้ากับอากาศที่หนาวจนแทบแข็ง ผมเป็นเด็กปริมณฑลที่ไม่ห่างไกลเมืองแต่ก็ไม่ใกล้เมืองจนเกินไป อากาศยามเช้าจึงหนาวกว่าในเมืองเล็กน้อย ตอนเช้าที่ตื่นมาโรงเรียนอากาศมันหนาวและในเตียงมันอุ่นจนแทบไม่อยากลุกจากเตียงเลยทีเดียว แต่เดี๋ยวสายจึงต้องรีบออกมาเดินกลางอากาศหนาวที่บางทีหนาวมากๆจนแทบแข็งเลย แต่แปลกที่ยิ่งหนาวผมยิ่งสะใจเป็นยิ่งนัก ทำให้รับรู้และสัมผัสถึง "เธอ" ได้แบบสุดๆไปเลย

คนทุกคนที่ผ่านมาที่นี่คงมีความรู้สึกต่อฤดูหนาวและอากาศหนาวที่แตกต่างกัน บางคนชอบหน้าหนาว บางคนเกลียด แต่ผมชอบครับ หน้าหนาวที่อากาศเย็นทารุนจนรู้สึกทรมานของใครหลายๆคนมันกลับทำให้ผมรู้สึกดีกับลมเย็นๆที่บาดผิวเหล่านี้ เวลาอากาศพัดแรงๆหอบความเย็นมาทิ้งไว้เต็มทำให้ผมยิ้มออกมาได้เลย เพราะความหนาวที่ทุกคนจงเกลียดจงชังนี้ซ่อนเอาไว้ซึ่งไออุ่น กรุ่นละมุนยามได้สัมผัส หลายคนคงไม่ัสังเกตว่าเวลาหนาวมากๆความอุ่นดูจะมีค่ามากเป็นพิเศษ และเวลาได้ขดตัวอยู่ใต้ผ้าหนาๆในวันที่อากาศหนาวจับใจมันมีความสุขมากแค่ไหน หากเป็นหน้าร้อนเราคงไม่พิศมัยไออุ่นซักเ่ท่าไรนัก ยิ่งอุ่นก็ยิ่งร้อน เพราะฉะนั้นก็มีแต่เพียงหน้าหนาวนี่ละครับที่เราจะรู้สึกอุ่นได้อย่างแท้จริง แล้วจะปฏิเสธได้อีกหรือว่าหน้าหนาวไม่ไ้้ด้อุ่น เห็นมั๊ยครับ^^

ถ้าพูดถึงความหนาวที่ซ่อนไออุ่นนี้มันก็ใช้คิดได้กับความรัก ถ้าเรามีมันอย่างพอเพียงหรือมีมากจนเกินไปเราก็จะแทบไม่เห็นค่ามันเลยเหมือนกับลมอุ่นในหน้าร้อน อะไรที่มากเกินไปก็ไม่ดี แต่ถ้าความอุ่นนั้นมาคลายความหนาวมันก็จะเป็นสิ่งล้ำค่าราวกับอัญมณีที่ไร้รูปร่าง เวลาให้รักกับใครก็อย่าให้มากเกินจนมันเลี่ยนครับ ค่อยๆเติมลงไปและดื่มด่ำกับมัน พอรสชาติเริ่มจางจึงค่อยๆเติมลงไปอีก ประหยัดไปในตัว ช่วยชาติด้วยเห็นมะ(เอ๊ะ! มั่วละอีนี่) ความรักจะอยู่ได้นานและไม่น่าเบื่อครับ... กลับมาที่ความหนาวหลายๆคนคงเริ่มมองความหนาวเปลี่ยนไปแล้วเพราะถ้าไม่มีมันไออุ่นก็ดูจะไรค่า เหมือนที่ถ้าไม่มีความมืดก็คงไร้แสงสว่าง คล้ายๆกับ "Shadow is important as light" ที่ฝรั่งเค้าพูดกัน เวลาผมสัมผัสถึงความหนาวจึงทำให้มีไออุ่นแฝงอยู่ในนั้นด้วยทุกที โดยใช้ใจเป็นประสาทสัมผัสถึงความอุ่นนั้น ลมหนาวพัดผ่านที่ไรผมจึงสุขใจไปพร้อมๆกับหนาวได้ จริงครับที่ความหนาวมันเหงา มันยะเยือก เย็น และบาดผิวเหมือนคมมีด แต่นี่แหละคือสิ่งที่ผมชอบมากๆ อธิบายไม่ถูกว่าทำไม หากคุณชอบความหนาวหรือความเหงาเหมือนผมคงจะเข้าใจว่าทำไม มันคงคล้ายกับมีความสุขที่เศร้านิดๆละมั้ง เพราะผมก็ชอบอะไรที่ดูหมองๆนิดๆมาแต่ไหนแต่ไร นอกจากนี้ลมเย็นยังสดชื่นอีกด้วย มันทำให้รู้สึกตื่นตัวแบบเต็มที่ เวลาสัมผัสความหนาวที่หนาวสุดขั้วมันจึงรู้สึกสะใจมากๆ ซึ่งถ้าไม่มีเธอเราคงไม่ได้อารมณ์แบบนี้หรอกครับ

สำหรับปี้นี้กรมอุตุ(ทีไม่ค่อยแม่น) บอกว่าจะเป็นปีที่หนาวมากเป็นพิเศษ จนกรุงเทพต่ำสุดได้ถึง 16องศาเลยที่เดียว ไม่รู้จะจริงไม่จริงแต่ผมก็ตั้งหน้าตั้งตารอคอยหน้าหนาวในปีนี้เหมือนทุกปีแหละครับ

...ก็ผมหลงรัก "เธอ" มานานแล้วนี่ครับ

"เธอ"สวยใช่มั๊ยล่ะ