ละอ่อนนคร : ถิ่นเพศสาม เขตคามเกย์ ทะเลชาย วายเป็นหนึ่ง ที่ซึ่งเจี๊ยวหวาน ตำนานแห่งกระเทย

วันนี้อีละอ่อนถึงคราวราหูอม(อมดวง อย่าคิดลึก) พกความซวยขึ้นรถเมล์ค่ะ เรื่องที่เล่าไม่มีอะไรมากแต่น่าจะเป็นอุทาหรณ์ได้บ้างสำหรับบางคนที่คิดจะขึ้นรถเมล์โดยไม่ตรวจอะไรโดยถี่ถ้วนก่อน

คือว่าวันนี้อะละอ่อนนั่งทำกีฬาสีอยู่ค๊าา จึงต้องกลับบ้านช้าอันเป็นเวลาสายันห์ล่วงลุประมาณแล้ว ดวงอาทิตย์ยามหน้าหนาวอ้อยอิ่งน้อยกว่าปกติ เวลาเพียงหัวค่ำท้องฟ้าก็มืดทั้งผืนแล้ว เดี๊ยนไม่รอช้าให้ผีขนุนมากระชากไปข่มขืนจากมุมมืดจึงรีบเดินห้อกลับบ้านไปรอรถที่ป้ายทันที แปปเดียวรถก็มาค่ะเพราะเริ่มมืดรถไม่ค่อยติดแล้ว รีบกระโดดขึ้นรถทันที รถออกได้ซักพักจะควักเงินมาจ่ายตังก็นึกขึ้นได้

"กูไม่มีเศษตังนี่หว่าคะ" เศษตังกระผีกสุดท้ายที่ใช้ซื้อแปปซี่มานั่งดูดกินแก้กระหายละลายไปอยู่ในกระเพราะเรียบร้อยแล้ว คงเหลือแต่แบงค์พัน! กับเศษเหรียญสตางค์เหรียญสลึงสองสามเหรียญนอนกลิ้งอยู่ก้นกระเป๋า "ทำไงดีๆ" กระเป๋ารถเมล์หน้าดุดูบึกบึนใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จึงต้องจำยอมก้มลงไปกระซิบเสียงนุ่มใส่หำ เอ๊ย! ใส่หูของเขาว่า "พี่ครับ ผมไม่มีเศษอะ มีแต่แบงค์พัน" พร้อมตีหน้าใสซื่อที่ดูเหมือนจะออกมาจากใจจริง(ก็ไม่มีจริงๆนี่)แล้วแอบไขว้นิ้วมือขวาไว้ข้างหลังอย่างลืมตัว(อีนี่มันงมงาย) พี่กระเป๋าเงียบเพียงเสี้ยววิแล้วตอบกลับมาว่า "ไม่เป็นไร" อีละอ่อนโล่งไปเปลาะนึงเลยยืนโหนรถเมล์ตัวลีบเล็กน้อย แล้วแอบยิ้ม ด่าตัวเองว่า"อิโง่"่อยู่ในใจ

นึกว่ากรรมสนองจนหมดแมกแล้วค่ะ แต่...ซักแปปพี่กระเป๋าหน้าโหดเขาก็สะกิดเบาๆที่ไหล่พร้อมกับยื่นแบงค์ปึก หนาเท่าไบเบิลมาให้ พูดว่าเสียงเข้ม "ห้าร้อย" อีละอ่อนได้แต่พยักหน้าหงึกหงัก ล้วงกระเป๋าตังหาแบงค์พันแล้วส่งให้บ้าง พี่เขายืนนับแบงค์ต่อค่ะอีหอยอีกสี่ร้อยเก้าสิบสอง แบงค์ยี่สิบเริ่มตามมาสมทบทีละปึกสองปึกจนกลายเป็นไบเบิ้ลเบิ้ล(ตายแน่คราวนี้) ครบแล้วพี่เขาก็ส่งมาให้อีกรอบ...ตุงค่ะตุง ไม่ใช่เป้าแต่เป็นกระเป๋ากางเกง

......

สิริรวมแบงค์ในกระเป๋ามีแบงค์ร้อย 2 ใบ แบงค์ยี่สิบ 72 ใบ แบงค์ห้าสิบ 1 ใบ กับเหรียญอีก 12 บาท รู้สึกรวยขึ้นมาทันทีทั้งๆที่ตังยังเท่าเดิมเลยค่ะ ได้แต่เก็บแบงค์ปึกยักษ์ใส่กระเป๋าแล้วยิ้มให้กับความโง่ซื่อบื้อของตัวเองเงียบๆในแสงไฟหลอดทังสเตนสีเหลืองอ่อน... กูจะไม่ลืมตรวจเศษเหรียญในกระเป๋าก่อนขึ้นรถเมล์อีกแล้วค่ะ ToT

By ละอ่อน
ปล. คนมันรวยค่ะ